Sla soorten

 

​Soorten sla

Naast de gewone gekende ‘kropsla’, vind je in de meeste winkels nog heel wat andere sla soorten. Denk hierbij aan veldsla, lollo bionda en lollo rossa, eikenbladsla, krulandijvie, batavia, ijsbergsla, Maar ook Romeinse sla, rucola of radicchio.

  • Kropsla blijft de meest geteelde slasoort en is het hele jaar door overvloedig verkrijgbaar. Door haar verfijnde smaak is ze meteen ook de meest populaire slasoort. Kropsla heeft grote, lichtgroene of roodachtige bladeren die een losse krop vormen en gemakkelijk van de stronk los te maken zijn.
  • Veldsla, ook wel "ezelsoren" genoemd, is een winter- en voorjaarsgroente. De frisgroene blaadjes zijn lepelvormig en groeien in kleine rozetjes. Bij aankoop zit het wortelvoetje er nog aan. Er zijn twee soorten: veldsla met de grote lichtgroene blaadjes en deze met de kleine donkere blaadjes (“roosjes”). Veldsla heeft een nootachtige smaak.
  • Lollo Bionda en Lollo Rossa zijn het hele jaar door verkrijgbaar. De grootste aanvoer is in de zomermaanden. Beide slasoorten hebben een losse krop met een sterk gekruld blad. Lollo Rossa is de rode variant, Lollo Bionda is de groene soort.
  • Eikenbladsla vormt een zeer losse krop. De bladeren zijn sterk ingesneden en hebben iets weg van een eikenblad. Eikenbladsla heeft meestal een roodbruine kleur. Er bestaat ook een groene variant van. Het blad is mals en zacht en heeft een licht nootachtige smaak. Eikenbladsla is het hele jaar door verkrijgbaar met uitzondering van de maand januari.
  • Krulandijvie is een slasoort met een vrij open krop en heeft een sterk gekruld en ingesneden blad. Het hart van de krop is geel. De buitenste bladeren zijn groen.
  • Batavia is een kruising van kropsla en eikenbladsla. Het blad vertoont meer golvingen en is roodbruin van kleur.
  • IJsbergsla: de bladeren zijn stevig, knapperig en iets doorzichtig, zodat het lijkt alsof ze bevroren zijn. De smaak is pittiger en geuriger dan die van kropsla. Deze sla kan langer bewaard worden dan gewone kropsla.

  • Romaanse of Romeinse sla. De buitenste bladeren zijn vrij stug en kunnen goed worden gestoofd. In Zuid -Europese landen, zoals Italië en Spanje, wordt deze sla veel gegeten. Gestoofde Romaanse sla heeft iets weg van spinazie en andijvie en kan ook zo worden bereid. Rauwe Romaanse sla smaakt iets wranger dan kropsla.

  • Rucola of raketkruid is een echte Franse slasoort. De slasoort bestaat uit langwerpige blaadjes met een steeltje eraan. De smaak is pittig en uitgesproken nootachtig. Dit is de reden dat deze sla ook pindasla wordt genoemd. Roquette is naast rauw gebruik in salades ook geschikt om te stoven.
  • Radicchio rosso is een klein rond kropje van rode bladeren met witte nerven. De radicchio heeft een zeer stevige structuur en is knapperig.

Voedingswaarde

Sla is een zeer calorie arme groente. Per 100 gram heb je amper 7 kcal.
Door verschillende soorten sla te mengen krijg je niet alleen een kleurrijke aantrekkelijke salade, maar tevens een gezonde cocktail van verschillende voedingsstoffen. Vooral vitamine C, B en ijzer zijn in de meeste sla soorten goed vertegenwoordigd.

Aankopen

Bij aankoop moeten de kroppen stevig aanvoelen en de bladeren moeten onbeschadigd en fris-knapperig zijn. Best koop je geen sla waarvan de bladeren slap, niet glanzend of geelachtig zijn.

Bewaren

Sla bestaat voor een groot gedeelte uit water. Daarom is de groente kwetsbaar en verlept de sla snel. Best de sla zo snel mogelijk verbruiken. Hoe verser, hoe beter. Sla is ongeveer een week houdbaar in de koelkast.

Bereiden

Kuis de sla eerst alvorens hem te wassen. Verwijder zo weinig mogelijk van de buitenste bladeren want deze bevatten immers de meeste vitamines. De bladeren moeten voor het opdienen droog zijn. Sla wordt meestal rauw gegeten. Je kan de sla ook koken of stoven. Rauw wordt sla meestal gegeten met een vinaigrette of een dressing. Door de combinatie van verschillende soorten en kleuren kan je sla ook gebruiken als bordgarnituur. Gestoofd smaken de bladeren goed in soep en saus.

Recepten met sla:

Molsla

De meeste mensen weten niet dat de bladeren van de paardenbloem eetbaar zijn. Toch is dit zo. Deze bladeren worden molsla genoemd. In sommige landen is dit zelfs een delicatesse. Molsla is vooral in Frankrijk en Nederland gekend.

Voedingswaarde

Zoals andere slasoorten is ook molsla arm aan calorieën en rijk aan vitaminen en mineralen. Vitamine A, B1, B2 en C zijn in ruime mate aanwezig. IJzer, kalium, magnesium, calcium, koper en zink zijn de mineralen vertegenwoordigd in molsla. 

Aankoop
In bepaalde delen van Europa wordt molsla vers aangeboden. In België is het niet ruim verkrijgbaar. Meestal wordt molsla gewoon geplukt. Pluk geen molsla langs de weg, op verontreinigde gebieden of plaatsen die misschien behandeld zijn met bestrijdingsmiddelen.

Bewaren
Zoals andere sla soorten kan je molsla niet lang bewaren. Best zo kort mogelijk voor de bereiding plukken.

Bereiding
De blaadjes worden best jong gebruikt. De smaak is bitter en is vergelijkbaar met witloof. Molsla kan als sla gegeten worden in combinatie met andere slasoorten. Of kort gekookte molsla kan je afwerken met wat olijfolie, citroensap en knoflook.

Recepten met molsla:

Verschenen op 21 april 2014 met medewerking van Claudia Fripont, diëtiste

Test je eetgewoonten

Bekijk onze 20 gratis testen rond voeding.

Contacteer ons

Algemene vragen en vragen over jouw ziekteverzekering